Godd nytt jaar! Oftwel: hou je vast, daar gaan we...
Een heel gelukkig nieuw jaar beste lezers, of zoals de Zweden zeggen: Godd nytt år!
En nee, geen paniek: ik ga niet ineens volledig in het Zweeds schrijven. De vorige keer plaatste ik de link naar de website van het huis op dat eiland… Resultaat? Chaos. Paniek. Digitale errors. De berichten ontploften:
"Leuk dat jij naar Zweden gaat Lau, maar dit kan ik toch niet lezen?"
Nee lieve mensen, dat hoeft ook niet. Maar op een paar foto's klikken moet je vast lukken, toch?
Wat een jaar. Serieus. Wát een jaar.
Als iemand mij op 1 januari 2025 had verteld wat er allemaal zou gebeuren, had ik waarschijnlijk gevraagd of diegene even normaal wilde doen.
Dit was het jaar waarin we:
aan onze naasten vertelden dat we naar Zweden gaan emigreren
ons huis te koop zetten
ons huis verkochten
en helaas ook afscheid moesten nemen van dierbaren
Een jaar van uitersten. Vol gas vooruit én soms keihard op de rem.
Liefde op het eerste gezicht (en daarna keihard gedumpt)
En toen… vonden we een huis.
Niet zomaar een huis. Nee nee. Een knaller van een huis.
Op slag verliefd. Vlinders. Toekomstplannen.
We mailden de makelaar, in het Zweeds (ja, applausje graag), of we konden bezichtigen.
Antwoord: Ja!
Datum geprikt. Laatste dingen gecheckt. Onder andere: de bezichtigingstijd. Want ja, we komen er wel even voor uit Nederland.
Na die extra check… kwam er nog een mail.
Van € 100.000,- naar € 800.000,- (slik)
De verkopers hadden "gevoeld" dat er veel emotionele waarde aan het huis zat.
Gevolg?
In plaats van een huis van rond de € 100.000 euro,- werd het ineens… € 800.000,-!
Wij vielen letterlijk van onze stoel.
Nog even nagevraagd of wij soms iets over het hoofd hadden gezien op de website.
Maar nee. Alles klopte.
Dus… wij dropen af.
Droom: over de schutting gegooid.
Portemonnee: in shock.
Culturele les: de Zweedse 'nee'
Na het delen van ons verhaal viel het kwartje.
Waarschijnlijk wilden de verkopers het huis niet aan buitenlanders verkopen.
En Zweden zijn… hoe zal ik het zeggen… niet zo van het directe 'nee'.
Dat vinden ze ingewikkeld. Spannend. Oncomfortabel.
Dus dan doe je dit.
Prijs x 8.
Probleem opgelost.
Heel bijzonder om mee te maken. En eerlijk? Ook een lichte angst voor mijn eigen Hollandse directheid, want dat wordt daar dus niet altijd gewaardeerd.
Nieuwe moed, nieuw zoeken (en een absurde zijstap)
De verliefdheid is inmiddels verwerkt (het meeste dan).
We zoeken met nieuwe moed verder naar een Zweeds stulpje.
En ondertussen overweeg ik dan ineens rare dingen.
Zoals… burgerschap bij Ladonia.
Ladonia: omdat waarom ook niet?
Voor wie denkt: Lado-wát?
Ladonia is een zelfverklaarde micronatie, ontstaan in 1996 door kunstenaar Lars Vilks.
Het ligt aan de kust van Zuid-Zweden, midden in een natuurgebied waar twee gigantische kunstwerken staan.
Burgerschap aanvragen?
Dat kan gratis online (ja echt).
Wat je krijgt:
geen land
geen paspoort
geen belasting
maar wél absurde ministeries
Denk aan:
een Ministerie van Chaos
een Ministerie van Stilte
Een kleine greep uit hun uiterst serieuze portefeuilles:
Ongenummerde dingen
Dieren (voornamelijk koeien)
Regenboogmagie
The dark side
Uitstellen
Ducttape
Ansichtkaarten
Dingen onder stenen
en uiteraard: schaken met kaas
Regels? Taal? Volkslied?
Met zulke ministeries verwacht je misschien nog structuur, maar nee hoor.
De tijdzone van Ladonia is UTC/GMT +0:57
→ hier is het dus drie minuten vroeger dan in ZwedenDe taal kent precies twee woorden: waaaall en ÿp
Wat ze betekenen?
Geen idee.
Google Translate weet het ook niet.Het volkslied kan zelfs door de meest toondove mens gezongen worden.
Het is namelijk simpelweg: het geluid van een steen die in het water plonst
Op bezoek bij deze grootse staat
Wil je Ladonia bezoeken? Dat kan gewoon.
Je reist af naar Zweden en betreedt Kullaberg Peninsula.
Daar:
maak je een wandeling van ongeveer 45 minuten
volg je de letter N op bomen
en loop je richting de kust
Zie je een houten constructie boven je uit torenen?
Dan sta je aan de grens.
Deze steek je gratis, zonder paspoortcontrole en met een lichte glimlach over.
En ja: Ladonia staat nu absoluut op mijn wensenlijstje.
Walking for the extra (s)mile
Iets anders wat ik elke dag doe: naar buiten.
Een rondje. Wandelen. Bewegen. Ademen.
Walking for the extra (s)mile.
Want weet je?
Het gras is niet groener in Zweden.
Ik ben ervan overtuigd dat de keuzes die ik daar wil maken, hier ook al gemaakt moeten worden.
Een andere omgeving verandert dat niet.
Dus: daar meer buiten zijn = hier ook al buiten zijn.
En eerlijk?
Dat is stiekem heerlijk.
En hopelijk ook motiverend voor anderen die (online) met mij meelopen.
Volg je mee?
Op Instagram en Facebook deel ik regelmatig dingen die niet hier op de website verschijnen.
Kleine gedachten, grote dromen, dagelijkse wandelingen en Zweedse hersenspinsels.
Je bent daar van harte welkom.
Klik, lees, lach, wandel mee.
Op naar een nieuw jaar.
Met een tas vol dromen, kriebels in mijn buik, spanning die soms doorstoomt tot in mijn tenen, maar vooral hoop en heel veel lieve mensen om mij heen.